Hitler'in ölümüne 9 ay kala: 20 Temmuz 1944 suikastinin bıraktığı izler ve gizli sağlık raporları

Alman tarihçi ve tıp araştırmacısı Dr. Florian Beierl'in uzun yıllar süren araştırmaları sonucunda ortaya çıkardığı gizli sağlık raporları, 20 Temmuz suikastinin Führer'in vücudunda ve ruhunda sandığımızdan çok daha derin izler bıraktığını gösteriyor. İntihar ettiği Nisan 1945'e kadar geçen sürede, Hitler artık titreyen, halüsinasyon gören ve uyuşturucuya mahkûm bir hasta olmuştu.

Patlamanın ardından: Şok ve ilk tedavi Olayın hemen ardından SS doktoru Dr. Theodor Morell tarafından tutulan "Gizli Führer Hastalık Raporları"na göre, patlama Hitler'in her iki kulak zarını da yırtmıştı. Yüzlerce küçük tahta parçası ve yanmış kumaş lifleri sağ bacağına ve koluna saplanmıştı. Sağ kolu şişmiş, hareket etmekte zorlanıyordu. Daha da önemlisi, patlamanın yarattığı şok dalgası, Hitler'in iç kulağında kalıcı bir hasara yol açmıştı. Raporlarda "labirent vibrasyonu" olarak geçen bu durum, baş dönmesi ve denge kaybına neden oluyordu.

El titremesi: İlk belirti Hitler, suikastten hemen sonraki günlerde sol elinde hafif bir titreme fark etti. Başlangıçta bunu sinirlere verdi. Ancak titreme giderek şiddetlendi. Ekim 1944'e gelindiğinde, sol bacağı da titremeye başladı. Raporlar, bu durumun "organik bir beyin hasarı"ndan kaynaklandığını not düşüyor.

Morell'in kokteyli: Gizli uyuşturucu tedavisi Doktor Morell, titremeleri kontrol altına almak ve ağrıları dindirmek için Hitler'e giderek daha güçlü ilaçlar vermeye başladı. Raporlarda geçen bazı ilaçlar şunlardı: Eukodal: Bugün bilinen adıyla Oxycodone, güçlü bir ağrı kesici. Morphium: Uyuşturucu etkisi yüksek bir diğer ağrı kesici. Vitamultin: İçeriği tam olarak bilinmeyen bir uyarıcı kokteyli. Morell, bu ilaçları "vitamin enjeksiyonu" adı altında uyguluyordu. Tarihçiler, Hitler'in suikast sonrası giderek artan bir şekilde bu "kokteyle" bağımlı hale geldiğini düşünüyor.

Parkinson hastalığı şüphesi Bugün doktorlar, Hitler'in 1944 sonbaharından itibaren gösterdiği semptomların (ellerde titreme, kambur duruş, yavaş hareketler, donuk yüz ifadesi) Parkinson hastalığına işaret ettiği konusunda hemfikir. Suikastın yol açtığı travmanın, zaten var olan bir yatkınlığı tetiklemiş olabileceği düşünülüyor. Ancak olayın en trajik yanı, tedaviyi yöneten ismin bir nörolog değil, kulak burun boğaz uzmanı olan Dr. Morell olmasıydı. Parkinson hastalığının o dönemdeki tedavisi, bugünkü kadar gelişmiş değildi.

Histerik körlük ve paranoid halüsinasyonlar Suikast girişiminin Hitler'in ruh sağlığı üzerindeki etkisi ise fiziksel hasardan çok daha yıkıcı oldu. Raporlara göre, Führer artık etrafındaki herkesten şüpheleniyor, yemeklerini tadıcılar aracılığıyla yediriyor ve generaline bile güvenmiyordu. Hatta suikastten iki gün sonra, geçici bir süreliğine görme yetisini kaybettiği kayıtlara geçmişti. Doktorlar bunu "histerik körlük" olarak teşhis etti – yani tamamen psikolojik bir travmanın sonucu.

Sığınağa çekiliş Hitler, Ocak 1945'te Berlin'deki Yeni Şansölyelik binasının altındaki "Führerbunker"e (Führer Sığınağı) çekildi. Artık sadece geceleri dışarı çıkıyor, güneş ışığından kaçınıyordu. Titremeler o kadar şiddetliydi ki, elindeki bardağı tutamıyor, yemeklerini bir hemşirenin yardımıyla yiyordu. Son gizli sağlık raporu, 14 Nisan 1945'te, intiharından sadece 16 gün önce tutuldu. Rapor, aşırı kilo kaybı, ileri derecede anemi ve kalp yetmezliği belirtilerinden bahsediyordu. 30 Nisan 1945'te, Sovyet topçusunun sesleri Berlin'e yaklaşırken, Adolf Hitler, eşi Eva Braun ile birlikte intihar etti. Sağlık raporları, onun bir diktatör olmaktan çok, acı içinde kıvranan, bağımlı ve paranoid bir hasta olduğunu gösteriyor. 20 Temmuz bombası, bedenini paramparça etti; geriye kalanı ise intihara sürükleyen bir ruh haline dönüştü. Patlama onu öldürmedi ama Nazilerin ideolojik liderini çoktan yok etmişti.